Aantal caravans en campers in Nederland hoger dan ooit

Nederland telt voor het eerst meer dan 550.000 caravans en campers. Dat blijkt uit cijfers van brancheorganisaties BOVAG en Kampeer en Caravan Industrie (KCI). Begin deze maand stond de teller op 437.442 caravans en 115.359 kampeerauto’s.

De verkoop van nieuwe campers steeg dit jaar tot en met juni met 16,1 procent ten opzichte van het eerste halfjaar van 2017, tot 1.461 exemplaren. De caravanverkoop bleef stabiel in vergelijking met het voorgaande jaar, op 4.426 stuks, oftewel tachtig minder (1,8 procent).

“Qua aantal caravans per hoofd van de bevolking zijn we samen met Zweden de Europese koploper en waarschijnlijk zelfs van de wereld. Het aantal kampeerauto’s in Nederland is de afgelopen tien jaar verdubbeld en ook vouwwagens zijn weer helemaal terug van weggeweest. We zijn en blijven een op-en-top kampeerland”, vertelt Siewert Gorter, voorzitter van BOVAG Caravan- en Camperbedrijven. Nog niet eerder hadden de Nederlanders zoveel kampeermiddelen in bezit, aldus Hans Louwers, secretaris van de Kampeer & Caravan Industrie (KCI). “En dan tellen we nog enkel de gekentekende caravans en campers.”

Rijvaardigheidstrainingen

Een groep rijscholen is vorig jaar gestart met het geven van rijvaardigheidstrainingen voor camperaars. De training is opgezet door BOVAG in samenwerking met de Nederlandse Kampeerauto Club (NKC), een platform voor camperaars. Aanleiding is de flinke groei van het aantal campers in Nederland, in combinatie met de verkeersveiligheid, vertelde René Smit van NKC eerder. Het rijden in een camper vraagt om andere vaardigheden van de eigenaar dan het besturen van een auto. Bovendien zijn de meeste bestuurders ouder dan 60.

Lees ook: Nieuwe categorie C1-rijbewijs vooral voor camperbestuurders

Bron: Verkeerspro
Auteur: Remco Nieuwenbroek
Publicatie datum: Mon, 23 Jul 2018 10:54:52 +0000

‘Help, we verliezen onze toppers in de rijschoolbranche’

Hoe houd je je goede rijinstructeurs binnenboord? Veel ondernemers kunnen vanwege de kleine marges hun medewerkers niet het loon bieden dat ze verdienen. Bij de verkeersschool van Ruud Rutten in Venlo deed zich vrijdag een situatie voor die typerend is voor deze ontwikkeling. De voorzitter van branchevereniging FAM schrijft erover in een ingezonden stuk.

“Ik moet het even kwijt. Vrijdagmorgen 9.30 uur. Iedereen is in vakantiesfeer en het weer ook 25 graden in de vroege ochtend. Gezellig zitten wij wat te keuvelen op kantoor met enkele medewerkers. Zowel instructeurs als administratiemedewerkers. Ik leg hun uit waar we als brancheorganisaties samen met het CBR naartoe willen in de toekomst.

Hopelijk krijgen we de steun uit Den Haag om een mooie stap te maken in de toekomst van de rijinstructeur. Ik lees de hoop in de ogen van enkelen die al vele jaren bij ons in dienst zijn. Hoop, maar eerlijk is eerlijk, ik zie ze denken: Ruud, dit horen we al jaren. Gaan wij het nog mee maken.

Het gaat erom hoe je het oplost, jongedame. En niet van schrik zonder te kijken van rijstrook wisselen en andere weggebruikers in de problemen brengen.

De winkeldeur gaat open. Er komt een kandidaat binnen. Gisteren gezakt voor haar rijexamen. De betreffende instructeur loopt naar haar toe en vraagt of ze al enigszins over de teleurstelling heen is. Het antwoord is kort maar krachtig: ‘Nee’. En: ‘Ik wil volgende week weer op examen’. Ik leun even achterover en ben benieuwd hoe dit wordt opgepakt. De medewerkster van kantoor legt netjes uit wat de spelregels zijn bij het reserveren van een herexamen en adviseert de jonge dame even rustig te blijven en met haar instructeur een goed plan te maken naar haar herexamen. Uiteraard gaat ze nog op vakantie en de betreffende instructeur ook.

Ze is en blijft ervan overtuigd dat ze super gereden heeft, veel ervaring heeft met haar Armeens rijbewijs en nu komt het: het was de examinator. De examinator had constant rustige buitenaf straatjes gereden tot het moment dat hij het genoeg vond en de tijd was aangebroken om haar te laten zakken en door het moordend drukke centrum van Venlo terug te rijden naar de oproepplaats.

We kennen het. Verkeerde rijstrook. Maakt niet uit: het gaat erom hoe je het oplost, jongedame. En niet van schrik zonder te kijken van rijstrook wisselen en enkele andere weggebruikers in de problemen brengen. Uiteraard was dit niet waar. ‘Ik heb gekeken, ik rij immers al jaren. Ik ben er ingeluisd.’ De instructeur blijft rustig en probeert samen met de medewerkster en inmiddels een vrouwelijke collega duidelijk te maken wat er mis ging en hoe het beter kan. Geen gehoor.

Dit is het moment dat ik het niet meer hou. Ik sta op loop er naar toe en vraag de jonge dame even naar mij te luisteren. Ik leg haar uit dat ook ik het erg jammer vind dat ze gezakt is. Maar voor de rest moet ik haar toch echt vertellen dat onze instructeurs hun stinkende best doen met iedere kandidaat. Dat ik echt nog nooit meegemaakt heb dat een examinator van het CBR iemand bewust laat zakken. En ja, in het hedendaagse verkeer is het soms druk en soms minder druk.

Ik leef met hen mee en realiseer me dat dit de reden is waarom ik de laatste jaren al enkele toppers ben kwijtgeraakt.

Ik heb nog een nieuwtje voor haar. Als ze voor reden vatbaar wordt en met haar instructeur een goed plan maakt en dit ook opvolgt en ze slaagt de tweede keer, krijgt ze een rijbewijs waarmee ze ook buiten Venlo mag rijden. En geloof mij. In Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, daar is het pas druk.

Ze begint te huilen. Gaat met haar echtgenote overleggen en druipt af. Mijn medewerkers druipen af naar de koffieautomaat om dit voorval gezamenlijk te verwerken en weer verder te gaan met hun volgende kandidaat. Ik probeer iedereen nog een hart onder de riem te steken. Leef met hun mee en realiseer me dat dit de reden is waarom ik de laatste jaren al enkele toppers ben kwijtgeraakt.

Toppers die de branche volledig hebben verlaten. Niet naar de concurrent zijn gelopen maar elders een nieuwe carrière hebben opgebouwd. Omdat inspanning en beloning totaal niet in verhouding staan. Ik krijg er zelfs begrip voor. Ik denk: Ruud dit moet echt anders, dit verdient een hardwerkende instructeur niet. Maar dit verdient deze branche ook niet. Gelukkig gebeurt dit niet dagelijks, maar het doet wel pijn en doet onze branche tekort.”

Ruud Rutten

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Sat, 21 Jul 2018 11:56:49 +0000

Rijden na slapeloze nacht vergelijkbaar met rijden onder invloed

Eén slapeloze nacht heeft hetzelfde effect als rijden onder invloed van 0.9 tot 1.0 promille alcohol. Dat is twee keer de wettelijke limiet voor ervaren bestuurders en ruim vijf keer de wettelijke limiet voor beginnende bestuurders. Hiervoor waarschuwt Veilig Verkeer Nederland (VVN). Ook maken we vaak de fout door bij vermoeidheid een raampje te openen of de radio harder zetten: niet doen, zegt de organisatie.

Vermoeide bestuurders rijden minder accuraat. Ze reageren trager op prikkels en hebben meer moeite met behouden van de koers, meldt VVN. Ook maken slaperige bestuurders minder gebruik van de spiegels. Hierdoor ontstaat een gebrek aan overzicht. Vermoeide bestuurders hebben dan ook 3 tot 8 meer kans op een verkeersongeval met letsel. VVN waarschuwt daarom vakantiegangers die met de auto vertrekken voor een lange reis.

Ongevallen

Vermoeidheidsongevallen zijn niet alleen een kwestie van te lang achtereen doorrijden: ook slecht of te kort slapen, stress, of tijd van de dag kunnen vermoeidheid veroorzaken. Uit een studie blijkt dat vermoeide mensen minder goed koers kunnen houden, vaker bijna of helemaal de zijlijn overschrijden en dat de stuurcorrecties abrupter en groter zijn. De meeste vermoeidheidsongevallen vinden plaats op auto(snel)wegen, in de late avond en vroege ochtend. De consequenties zijn meestal zeer ernstig: er wordt niet of te laat geremd, waardoor de botssnelheid hoog ligt.

Volgens een schatting, gebaseerd op buitenlandse studies, is in 10 tot 15 procent van de ernstige verkeersongevallen sprake van vermoeidheid. Ongeveer de helft van de bestuurders geeft aan weleens zeer vermoeid achter het stuur te hebben gezeten of bijna in slaap te zijn gevallen.

Powernap

“Als het aankomt op het voorkomen van vermoeidheid tijdens het rijden wordt vaak dezelfde fout gemaakt”, vertelt VVN-directeur (a.i.) Alphons Knuppel. “We kiezen sneller voor het onderdrukken van de symptomen, dan het bestrijden van de oorzaak. We zetten een raampje open voor frisse lucht, draaien de radio harder of vinden ons heil bij koffie en energiedrankjes” De enige werkende optie is om de auto aan de kant te zetten voor een korte slaappauze. “Dat kost hooguit een kwartier, de optimale lengte voor een powernap. Bij langer slapen kom je in een diepere slaap terecht waardoor je juist moe en duf wakker wordt. Wil je toch door blijven rijden, maak de reis dan met meerdere bestuurders. Dan kun je elkaar afwisselen.”

Lees ook: 6 tips voor leerling en instructeur: wat te doen bij zwaailicht en sirene?

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Fri, 20 Jul 2018 06:35:11 +0000

Onderzoekers prijzen effectiviteit T-rijbewijs

Het T-rijbewijs is een succes. Niet alleen qua invoering; ook het resultaat is positief. Dat blijkt uit een onderzoek naar het tractorexamen dat is uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. “Het examen T-rijbewijs functioneert naar behoren en de bestaande opleiders slagen er in om kandidaten op het examen voor te bereiden.”

Onderzoeksbureau Royal HaskoningDHV concludeert dat de invoering succesvol is verlopen vanwege de grondige voorbereiding. “De gekozen aanpak en daaruit volgende samenwerking is door de betrokken erg gewaardeerd.” Het T- rijbewijs is in het veld over het algemeen positief ontvangen. Ook wat betreft de uitvoering in de eerste twee jaar zijn de ervaringen grotendeels positief. “Het examen T-rijbewijs functioneert naar behoren en de bestaande opleiders slagen er in om kandidaten op het examen voor te bereiden.”

Als aandachtspunt wordt in het rapport de de toenemende reserveringstijd voor het praktijkexamen genoemd. Verder is  onrust ontstaan onder belangenorganisaties voor lichtere voertuigen (oldtimer trekkers, kleine MMBS), die concluderen dat de exameneisen te zwaar zijn voor de betreffende voertuigtypen.

Effect verkeersveiligheid

De onderzoekers verwachten dat de verkeersveiligheid toeneemt. Dat heeft (uiteraard) enerzijds te maken met een verbetering van de rijbekwaamheid van bestuurders. “Relevante competenties voor verkeersveilig rijgedrag worden met het examen T-rijbewijs getoetst en dit gebeurt beter dan dat voorheen met het examen trekkercertificaat mogelijk was. Er ligt een belangrijk accent op het rijden op de openbare weg. Daarmee ligt de nadruk niet alleen op de technische beheersing van het voertuig, maar vooral op de verkeersdeelneming.”

“Verder krijgen de bestuurders een gedegen rijopleiding door gecertificeerde instructeurs. Het examen volgt de standaardprocedures van het CBR en de uitvoering van het examen verloopt naar tevredenheid. Al met al is het gewenste gevolg dat de nieuwe bestuurders beter zijn voorbereid op veilige verkeersdeelneming dan voor invoering van het T-rijbewijs.”

Serieus

Anderzijds is de geloofwaardigheid van het T-rijbewijs als volwaardige rijbewijscategorie groot. “Dit komt onder andere doordat verzekeringsmaatschappijen op de invoering hebben gereageerd hebben het T- rijbewijs als voorwaarde te stellen voor schadevergoeding. Hierdoor hebben vooral (loon)bedrijven de noodzaak tot het behalen van het rijbewijs door hun medewerkers ingezien. Dat de politie nu kan handhaven op het rijbewijs versterkt dat effect, ondanks dat het in de praktijk niet vaak gebeurt. In tegenstelling tot het trekkercertificaat wordt de rijbewijsverplichting in het veld serieus genomen.”

Een derde effect van het T-rijbewijs is een groter bewustzijn van de risico’s van rijden met (land)bouwvoertuigen en MMBS, zegt Royal HaskoningDHV. Voor en tijdens de invoering is er veel aandacht voor het T-rijbewijs geweest. Ook is er door de grondige aanpak van de invoering met goede communicatie en samenwerking veel draagvlak ontstaan. De meeste brancheorganisaties steunen de invoering en hebben dit naar hun achterban gecommuniceerd. De aandacht voor verkeersveiligheid in combinatie met de steun van belangrijke spelers heeft tot gevolg dat de mind-set van mensen in het veld langzaam maar zeker verandert. Dat beïnvloedt ook de (toekomstige) bestuurders van (land)bouwvoertuigen en MMBS.”

Hogere-ordevaardigheden

Wel worden in het rapport meerdere aanbevelingen gedaan. Zo zou er in het theorie- en praktijkexamen meer aandacht mogen komen voor de hogere-ordevaardigheden. “Goede hogere-ordevaardigheden zijn belangrijke indicatoren van verkeersveilig rijgedrag. Recente onderzoeken wijzen uit dat aandacht voor gevaarherkenning, situatiebewustzijn, anticiperend rijden en zelfevaluatie essentiële vaardigheden zijn. In het examen T- rijbewijs komen die vaardigheden ten dele aan de orde, bijvoorbeeld in de vorm van de situatiebevraging en het zelfreflectieformulier.” De onderzoekers bevelen aan onderzoek te doen naar hoe onder meer zelfreflectie en training van gevaarherkenning in de opleiding meer aandacht kan krijgen.

Verder zien ze kansen voor educatie na het behalen van het T-rijbewijs. “De rijbewijsplicht kan niet voorkomen dat bestuurders ervoor kiezen na behalen van het examen onnodig risico’s te nemen op de weg. Hier kan voortgezette verkeerseducatie een rol spelen. Met behulp van programma’s specifiek gericht op de doelgroep die vaker onnodige risico’s nemen (jongeren tussen de 16 en 24 jaar) kan er invloed worden uitgeoefend op de risicoacceptatie van bestuurders en hun motivatie om veilig te rijden. Deze doelgroep is goed te bereiken via bijvoorbeeld AOC’s, loonbedrijven en rijopleiders.”

‘T-rijbewijs light’

Om het de bestuurders van kleinere en lichtere voertuigtypen tegemoet te komen, zou een T-Rijbewijs ‘light’ een optie kunnen zijn. “De variatie in voertuigen waarvoor het T-rijbewijs geldt, groot. Het examen is wat betreft moeilijkheidsgraad afgestemd op de bovenkant van de voertuiggroep. Vanuit verkeersveiligheidsoogpunt is de keuze om voor alle (land)bouwvoertuigen en MMBS de T-rijbewijsplicht te laten gelden, het beste. Belangenverenigingen van kleinere en lichtere voertuigtypen pleiten echter voor een splitsing van de doelgroep voor het T-rijbewijs. We bevelen aan om onderzoek te doen naar de haalbaarheid om voor lichtere voertuigen een aparte categorie T-light in te voeren.”

Kenteken

Tot slot noemt het rapport = de invoering het kenteken en een snelheidsverhoging ‘het sluitstuk’  op de ontwikkelingen die met invoering van het T-rijbewijs gestart zijn. “Wat betreft handhaving kan invoering van deze wetgeving een aanleiding zijn om de handhaving op landbouwverkeer te intensiveren. Landbouwvoertuigen kunnen dan door de politie meegenomen worden in reguliere snelheidscontroles en ook periodieke keuringen behoren tot de mogelijkheid. Daarmee wordt de (subjectieve) pakkans groter met als gevolg minder ongewenst gedrag.”

 Lees ook:

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Fri, 13 Jul 2018 07:10:48 +0000

De vijf meest voorkomende fouten met een airco in de auto

Met de bijna tropische temperaturen van de afgelopen weken zetten rijschoolhouders volop de airconditioning aan. Ondanks de slimme technologie achter de aircosystemen van nu wordt hun capaciteit veelal nog niet optimaal benut. Vaak zijn het vooral de gebruikers die er voor zorgen dat de airconditioning onvoldoende werkt. Seat maakte een opsomming van de vijf meest voorkomende fouten en geeft enkele tips om de lesauto koel te houden.

De effecten van hitte tijdens het rijden in de zomer moeten niet onderschat worden, meldt Seat. Een bestuurder reageert 20 procent trager bij een binnentemperatuur van 35° C ten opzichte van een temperatuur die tien graden lager ligt. Het effect is volgens het automerk vergelijkbaar met het rijden met een alcoholpromillage van ongeveer 0,5 procent. Om deze reden is het belangrijk om het passagierscompartiment koel en goed geventileerd te houden. De vijf meest gemaakte fouten:

1 Niet ventileren

De airco aanzetten zodra je in de auto stapt: in de zomer kan het interieur van een auto die in de zon staat geparkeerd zestig graden Celsius bereiken. Die temperatuur is met een goede airco in ongeveer een half uur tijd terug te brengen naar 25 graden, maar dan moet je wel een paar eenvoudige richtlijnen volgen. Een van de meest voorkomende fouten is de airconditioning gelijk vol in te schakelen. Beter is het om de portieren en de ramen eerst een minuut te openen voordat je de airconditioning aanzet. Met deze eenvoudige handeling is de temperatuur in het interieur al significant te verlagen. Zodra de auto is geventileerd, kun je instappen, de portieren en ramen sluiten en de airconditioning inschakelen.

2 Luchtrecirculatie

Een klassieke fout die veel mensen maken, is de ‘luchtrecirculatie’ in te schakelen. Beter is het om de airconditioning te gebruiken in de ‘Auto’-stand, zodat het systeem de luchtstroom gelijkmatiger en efficiënter kan verdelen.

3 Ochtend

De airconditioning niet inschakelen als het ’s ochtends kil is: in Nederland kunnen sommige zomermorgen best koel zijn. Dan is het toch een goed idee om de airconditioning van de auto aan te zetten, zelfs als je de temperatuur op ‘High’ zet, om te voorkomen dat de ramen beslaan als de buitentemperatuur enigszins begint te stijgen.

4 Ventilatieroosters naar gezicht

“Zet de airco wat hoger; ik voel niks.” Dat wordt in de zomer vaak door de inzittenden gevraagd. Meestal is het geen kwestie van een te hoog ingestelde temperatuur, maar de richting waarin de koude lucht door de auto stroomt. Om een gelijkmatige verdeling van de luchtstroom te krijgen, moeten het ventilatierooster naar boven wijzen en dus niet naar de gezichten van de inzittenden. Met deze eenvoudige handeling stroomt de lucht rond door het interieur van de auto en bereikt de koelte elke passagier.

5 Geen onderhoud

Een goed onderhouden airco werkt beter: net als bij de olie, banden of remvloeistof heeft het aircosysteem in auto’s ook specifiek onderhoud nodig. Seat adviseert Airco onderhoud één keer in de drie jaar en beveelt aan het interieurfilter iedere 30.000 kilometer (afhankelijk van model en uitvoering) te vervangen om een verminderde werking van het systeem te voorkomen.

Lees ook:

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Wed, 18 Jul 2018 08:05:10 +0000

Sprekers Nationaal Rijschool Congres 2018 bekend

De sprekers van het eerste Nationaal Rijschool Congres zijn bekend. Tijdens dit congres werpen we een blik op de nabije en verre toekomst: hoe ziet de rijles van de toekomst eruit? Wat gaat er veranderen aan de werkzaamheden van rijinstructeurs? Dit ochtendcongres vindt plaats tijdens de Nationale Rijschooldag (de nieuwe naam van de Lesauto Testdag) op dinsdag 18 september 2018 bij Autotron Rosmalen.

Momenteel legt RijschoolPro de laatste hand aan het congresprogramma. Houd daarom onze website in de gaten voor het laatste nieuws hierover. Wél kunnen we de volgende sprekers alvast aan je voorstellen:

  • Wilbert van Beersum, opleider van rijinstructeurs, vertelt over ADAS
  • Ernest Alvares (Veronica Verkeersschool) geeft zijn visie over innovatie binnen de rijschoolbranche
  • Inge Rohde (CBR) vertelt over de nieuwe strategie ‘Veilig thuiskomen, door informeren, toetsen, en monitoren’
  • René Claesen (CBR) en Jorrit Kuipers (robotTUNER) spreken over de ontwikkelingen rond het rijbewijs voor de zelfrijdende auto
  • Paneldiscussie: meer informatie volgt binnenkort.

Lees hier meer over het programma.

Workshops

Uiteraard kunnen rijinstructeurs op de Nationale Rijschooldag ook terecht voor het testen van tientallen lesauto’s, de Rijschoolbeurs en gratis workshops. Het programma van de workshops, dat ’s middags plaatsvindt, wordt binnenkort bekendgemaakt.

Wie zich nog niet heeft geregistreerd voor het evenement, kan dat alsnog doen via de website van de Nationale Rijschooldag.

Lees ook:

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Tue, 17 Jul 2018 14:54:22 +0000

Introductie zelfrijdende auto’s stuk lastiger dan gedacht

Het kan nog tientallen jaren duren voordat auto’s onder alle omstandigheden volledig autonoom kunnen rijden. Met name de onvoorspelbaarheid van menselijk gedrag maakt de introductie van zelfrijdende auto’s mogelijk een stuk lastiger dan gedacht. Dat blijkt uit een nieuwe publicatie van SWOV en RAI Vereniging.

In het beantwoorden van de vraag of zelfrijdende auto’s veilig zijn, blijkt niet zozeer de techniek maar menselijk gedrag bepalend. Ongelukken met autonome voertuigen komen vrij weinig voor, maar ze liggen wel onder een vergrootglas. Gebleken is dat mensen nog niet goed kunnen omgaan met hun nieuwe rol. Waar ze eerst bestuurder waren, hebben ze nu de supervisie over het goed functioneren van de auto.

Snel en effectief het stuur overnemen als er iets mis dreigt te gaan, blijkt ook een grote uitdaging te zijn. En zelfrijdende auto’s kunnen andere deelnemers verrassen, bijvoorbeeld omdat ze anders reageren dan veel mensen verwachten. Fietsers en voetgangers zijn er ook niet altijd van overtuigd dat ze op tijd worden gezien door een zelfrijdende auto.

Lees het volledige verhaal bij zusterblad Zelfrijdendvervoer.nl

Bron: Verkeerspro
Auteur: Vincent Krabbendam
Publicatie datum: Tue, 17 Jul 2018 10:58:36 +0000

Rijden op een speed pedelec: ‘Gedraag je niet als een fietser’

‘Veel te gevaarlijk voor de rijbaan’, roept Bovag. ‘Van het fietspad af’, stelt de Fietsersbond. De speed pedelec staat veel in de belangstelling en lang niet altijd positief. Mango Mobility nodigde RijschoolPro uit voor een rit op deze supersnelle e-bike om nu eens zelf te ervaren hoe het is om op dit ‘monster’ te rijden. De fietstocht door Utrecht was voor ondergetekende een eye-opener.

Eerlijk is eerlijk: ze zien er gewoon stoer uit. In de showroom van Mango Mobility in de Utrechtse wijk Overvecht staan verschillende speed pedelecs opgesteld. In fel oranje, zwart of wit. Ik kan niet wachten tot ik eindelijk eens een ritje mag maken op de fiets. Mag je eigenlijk nog wel fiets zeggen?

Bromfiets

De speed pedelec wordt gezien als een goed en duurzaam alternatief voor forenzen. De fiets mag maximaal 45 kilometer per uur rijden en valt onder de categorie bromfiets. Buiten de bebouwde kom mag de fiets maximaal 40 kilometer per uur kilometer per uur op het fiets/bromfietspad. Binnen de bebouwde kom mag de speed pedelec op het fiets/bromfietspad maximaal 30 kilometer per uur. Als dat er niet is, rijden speed pedelecs op de rijbaan met een maximumsnelheid van 45. Daarnaast is de bestuurder verplicht een helm te dragen.

Bovag is fel tegenstander van het besluit om de speed pedelec de rijbaan op te sturen. De verplichting om binnen de bebouwde kom op de rijbaan te fietsen, schrikt potentiële fietsers af, stelt de branchevereniging op basis van eigen onderzoek. Wel ziet Bovag de potentie van de speed pedelec. “Maar door de gebruikers tussen de auto’s, bussen en vrachtwagens te dwingen, wordt het kind met het badwater weggespoeld”, aldus de branchevereniging. Bovag wil daarom dat de speed pedelec wordt teruggestuurd naar het fietspad.

Speed Pedelec

De Fietsersbond is, niet heel verrassend, van mening dat de speed pedelec juist niet thuishoort op het fietspad in de bebouwde kom. “Daar fietsen de meest kwetsbare fietsers: kinderen en ouderen.” Maar de speed pedelec kan niet overal veilig naar de rijbaan, beseft de bond, dus er is maatwerk nodig.

Overigens stagneert de verkoop van nieuwe speed pedelecs aan consumenten: in 2017 kwam het aantal voor het derde jaar achter elkaar op ongeveer 3.500 stuks uit. Dat de verkoop niet stijgt, heeft ongetwijfeld ook met de prijs van de snelle fiets te maken: die kan oplopen tot zeker 6.000 euro.

‘Blij met motorrijbewijs’

Om te ervaren hoe het is om op een speed pedelec te fietsen, nodigde Anneke van Roemburg van Mango Mobility RijschoolPro uit om een ritje te maken door Utrecht. “Met alle respect, maar partijen als de Fietsersbond en de Bovag zetten de speed pedelec wel heel negatief weg, terwijl het een geweldig alternatief is voor de auto. Bovendien is het een goede manier om werknemers uit de auto te krijgen en hen meer te laten bewegen. Gezond personeel betekent minder kosten voor de werkgever.”

Zelf gebruikt ze de speed pedelec sinds een half jaar voor het woon-werkverkeer. Over een afstand van 20 kilometer doet ze zo’n 30 minuten. “In dat half uur heb ik alles van me afgefietst en kom ik ontspannen thuis”, vertelt ze. “En wanneer ik ’s ochtends op mijn werk kom, kan ik meteen fris aan de slag en hoef ik niet eerst een half uur wakker te worden. Soms best irritant voor collega’s”, lacht ze.

Hoe positief ze ook is, Anneke ziet ook zeker de obstakels waar de eigenaren van speed pedelecs tegenaan lopen. “Ik ben heel blij dat ik mijn motorrijbewijs heb”, vertelt ze. “Je positie op de weg is namelijk heel belangrijk. Je moet je niet als fietser gedragen, maar dominant aanwezig zijn op de weg. Ook moet je witte strepen op de weg mijden, net als putdeksels.”

Eerst oefenen

Na een kop koffie vind ik het tijd om die speed pedelec uit te proberen. “Wacht even”, zegt Anneke. “Heb jij ooit weleens op een elektrische fiets gereden?” Nee, is mijn antwoord. “Dan mag je eerst onze elektrische step proberen, want zo kun je niet de openbare weg op.” Een step? Hoe moeilijk kan dat zijn, dacht ik nog, maar op de simpelste versie heb ik al knikkende knieën. Hoe moest je ook alweer remmen met dit ding?

Na twee verschillende steppen te hebben geprobeerd, werd het tijd voor een ‘normale’ e-bike. Voelt toch wat comfortabeler. Ik ben verrast door het comfort van de fiets en het gemak waarmee je versnelt. Terug in de showroom staat Anneke klaar met twee speed pedelecs plus een speciale helm, die verplicht is. Na een korte uitleg over het schakelen -niet heel moeilijk- stappen we op. De fiets is opvallend zwaar. Komt door de motor en zwaardere accu, vertelt Anneke. Ik spring op de zwarte speed pedelec van het merk Stromer, Anneke rijdt weg op haar eigen witte versie.

Een rit op de speed pedelec samen met Mango Mobility in Utrecht

Detectielus

We gaan meteen de rijbaan op waar we vooraan staan bij het verkeerslicht. Daar stuiten we al op het eerste probleem: de lus in de weg herkent ons niet waardoor het licht op rood blijft staan. “Soms gebaar ik naar de auto’s achter me, dat ze even een beetje naar voren moeten rijden.” In dit geval smokkelen we even door toch maar een stukje fietspad te nemen. Iets veiliger om mee te beginnen, vindt Anneke. Op een rustig fietspad maken we even vaart. “Probeer maar eens hard te fietsen. Want straks op de rijbaan moet je met het verkeer mee kunnen.”

Op ons gemak bouwen we de snelheid op. Het voelt raar om met zo’n vaart over het fietspad te razen. Elke oneffenheid, elke hobbel op het pad is extra goed te voelen. Bij een wandelaar houd ik even in, met 40 kilometer voorbij scheuren lijkt me niet zo’n goed idee. We stoppen bij het punt waar bromfietsers een drukke rijbaan op worden gestuurd. “Dit is een lastige. Ik probeer altijd snelheid te maken voordat ik de weg oprijd. Maar vanuit stilstand wilt invoegen, houd je het verkeer op. Je hebt namelijk even tijd nodig om vaart te maken. Op een speed pedelec rijd je niet zo snel weg als op een scooter.”

“Ben je er klaar voor?”, vraagt Anneke. Het is tijd om de rijbaan op te gaan. Ik knik en we voegen in tussen de auto’s. Hoewel het een drukke weg is, voel ik me meteen een stuk veiliger. Meer ruimte, een glad wegdek, auto’s voor en achter je die net zo hard rijden als ons. De 45 kilometer aantikken is hier geen probleem. Nu ik gewend ben aan de snelheid, voel ik een kick: de wind door je haren, het hoge tempo en de kracht van de fiets zorgen ervoor dat ik niet meer wil afremmen. En door de snelheid merk je niet eens meer hoe warm het eigenlijk is.

Toeteren

Overigens is het niet zo dat de fiets al het werk overneemt. Fysiek is het nog best een inspanning. Na een paar minuten topsnelheid gaat de hartslag omhoog. We nemen de rotonde -ook best gek met een fiets- en komen uiteindelijk op een groot kruispunt uit. Opnieuw staan we vooraan bij het verkeerslicht. Ik ben geneigd om rechts van de rijbaan te wachten. “In het midden staan”, zegt Anneke. “Je moet je zichtbaar opstellen in het verkeer.”

Terwijl we nog steeds wachten op het kruispunt, klinkt er getoeter achter ons. Een automobilist gebaart dat we op het fietspad moeten rijden. Anneke wijst naar haar gele kenteken. “Ik maak dit vaak mee. Laatst werd ik aangesproken op een parkeerplaats door iemand die achter me had gereden. Een man in een Tesla. Ik moest van hem op het fietspad rijden. Ik zei dat hij de verkeersregels nog eens door moest nemen, want blijkbaar was hij niet goed op de hoogte.”

Samenwerking rijscholen

We zijn weer terug bij de showroom. Dat er niet alleen maatwerk maar ook voorlichting nodig is, is overduidelijk. Zowel voor de eigenaren van de speed pedelecs als voor de rest van de weggebruikers. “Binnen twee jaar zal het al een stuk beter gaan”, voorspelt Anneke. “Er ligt een rol bij de overheid voor betere voorlichting.” Zelf fietsen de medewerkers van Mango Mobility altijd een rondje met hun klanten. “Ik vertel dan bijvoorbeeld over de positie op de weg, ik let op hun kijkgedrag en ik oefen het slalommen.”

Momenteel onderzoekt ze of een samenwerking mogelijk is met een rijschool, om fietslessen aan te kunnen bieden op de speed pedelec. Ook zijn er gesprekken met het CBR. “We willen het mogelijk maken dat er ook op een speed pedelec examen kan worden gedaan.” Wie een bromfietsrijbewijs wilt halen, moet het examen namelijk afleggen met een ‘normale’ bromfiets. De speed pedelec wordt gezien als een elektrische bromfiets met trapondersteuning envalt hiermee dus niet onder de definitie van een bromfiets (die volgens de definitie geen trapondersteuning heeft), waardoor een examen op de speed pedelec niet toegestaan is.

Lees ook: Bovag: speed pedelec moet terug naar het fietspad

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Thu, 12 Jul 2018 08:28:29 +0000

TLN wil appen in vrachtauto onmogelijk maken

Appen achter het stuur moet technisch onmogelijk worden voor vrachtwagenchaffeurs. Daarvoor pleit Transport en Logistiek Nederland (TLN). Tot het zover is, moet de handhaving worden opgevoerd en moeten hogere sancties helpen voorkomen dat er ongelukken gebeuren door appende chauffeurs, vindt de organisatie.

​Vrachtauto- en telefoonfabrikanten zouden volgens TLN moeten samenwerken om het appen in een rijdende vrachtauto onmogelijk te maken. Alleen handsfree navigeren en bellen zou mogelijk moeten zijn. “Appen achter het stuur is onacceptabel”, zegt TLN-voorzitter Arthur van Dijk. “Dat moeten alle weggebruikers gewoon laten, dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Elk ongeluk is er een teveel. Laten we gewoon zorgen dat chauffeurs niet meer in de verleiding kunnen komen om tóch de tekstfuncties van de telefoon te gebruiken.”

Handhaving

“Bestuurders van vrachtauto’s hebben een extra verantwoordelijkheid: ze zijn professionals”, zegt Van Dijk. “En als het misgaat, zijn de gevolgen van een ongeluk met een vrachtauto vele malen groter, vanwege de afmetingen en gewicht van het voertuig.” Eigenlijk zouden chauffeurs ook zonder technische blokkering van hun telefoon of de dreiging van een strenge sanctie hun telefoon links moeten laten liggen, vindt TLN.

Omdat het waarschijnlijk wel even duurt voordat alle vrachtauto’s en telefoons zijn uitgerust met technieken die appen achter het stuur onmogelijk maken, moet de overheid de pakkans voor appen achter het stuur verhogen, vindt TLN. De organisatie is positief over de controles vanuit touringcars of vanaf bruggen die die de politie de laatste tijd uitvoert. Hiermee kan de politie makkelijker in de cabine van een vrachtauto kijken. Ook juicht TLN het nieuwe experiment toe waarbij de politie een camera gebruikt die automatisch registreert of weggebruikers hun telefoon gebruiken tijdens het rijden​.

Vakmensen

Van Dijk wijst erop dat de meeste vrachtautochauffeurs zich als professionals gedragen. Het zijn volgens hem vakmensen met een uitstekend verkeersinzicht. “Door goed te anticiperen op het gedrag van andere weggebruikers voorkomen vrachtautochauffeurs zelfs elke dag ongelukken. Bijvoorbeeld door meer afstand te bewaren als een bestuurder van een personenauto slingert of merkwaardig manoeuvreert. Laten we dat vooral niet vergeten.”

Ook transportondernemers hebben een verantwoordelijkheid om in hun bedrijf appen achter het stuur te voorkomen. Het risico van appen achter het stuur lijkt onderbelicht, constateert TLN. Ondernemers moeten hun chauffeurs goed voorlichten over de gevaren. Ook zouden ze gebruik moeten maken van de bestaande technieken, door bijvoorbeeld de SafeDrivePod te installeren in vrachtauto’s: een apparaatje dat je in de auto installeert, en dat tijdens het rijden zorgt dat je de telefoon alleen voor handsfree bellen en navigeren kunt gebruiken. “En natuurlijk door maatregelen te nemen tegen chauffeurs die met appen toch de fout ingaan.”

Lees ook: Internationale interesse in Nederlandse oplossing tegen appen in verkeer

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Thu, 12 Jul 2018 08:04:27 +0000

‘Rijscholen die niet transparant opleiden, de pas afsnijden’

De brief van het CBR aan minister Cora van Nieuwenhuizen over maatregelen binnen de rijschoolbranche, is een belangrijke stap voorwaarts, vindt branchevereniging VRB. Het CBR wil onder meer strenger optreden bij gevaarlijke praktijkexamens en omstreden verdienmodellen van rijscholen tegengaan. Een ingezonden brief van de VRB over de laatste ontwikkelingen.

“Spannende tijden liggen achter ons maar ook nog in het verschiet. Het is in augustus alweer twee jaar geleden dat een klein gezelschap binnen de branche de hele maand augustus intensief hebben gewerkt om het startdocument het levenslicht te laten zien.

Met vallen en opstaan maar heel belangrijk in het traject was dat drie brancheverenigingen niet meer elkaars opponenten waren maar in het belang van het collectief de intentie hadden uitgesproken om de klemmende oproep van Barbara Visser en nog een handje vol andere Kamerleden om zelf met verbetervoorstellen te komen, vorm te geven.

En de ‘bijvangst’ was dat we in het CBR een stevige medestander vonden die ook van mening waren en nog steeds zijn dat we het allemaal samen moeten doen. Dit heeft er toe geleid dat de projectgroep Professionalisering van de branche flinke stappen voorwaarts zet. Ondanks de tegenvallende doorlooptijden en wachttijden waar we tegen aanlopen bij de afhandeling van de medische dossiers hebben we alle vertrouwen dat we met vereende krachten over niet al te lange tijd de zaken op de rit hebben.

Dat er offers gebracht moeten worden ook door de mensen die het nu al goed doen, dat moeten we als onderdeel van het traject incalculeren

De brief van het CBR aan Minister Cora van Nieuwenhuizen opent vele deuren om te komen tot een rijschoolbranche die gezond gaat worden. En dat dit met vallen en opstaan gepaard gaat, daar staan we voor open. En dat er offers gebracht moeten worden ook door de mensen die het nu al goed doen, dat moeten we als onderdeel van het traject incalculeren.

Het voorstel van het CBR om passende maatregelen te nemen voor rijscholen die met kandidaten komen die bij het CBR (nog) niets te zoeken hebben omarmen we, zoals we ook voorstander zijn van transparantie in de voorlichting naar kandidaten. Veranderingen in manieren van werken in een kwestie van de knop omzetten maar vergt inspanningen, maar we weten geen andere manier om het de mensen die voortdurend met iets anders bezig zijn dan op een eerlijke en transparantie manier mensen opleiden, de pas af te snijden.

Als het allemaal zo gemakkelijk zou zijn was het gisteren al opgelost. We vestigen onze hoop op het plenair debat dat vooralsnog gepland staat op maandag 3 september. Onderdeel van het wijzigingsvoorstel dat dan behandeld wordt is dat we als gezamenlijke keten al verbetervoorstellen voor de lange termijn afstemmen. En daar zijn zowel IBKI als CBR en de gezamenlijke branchepartijen al sinds mei 2017 mee aan de slag gegaan.

Alle hulp en verbetersuggesties zijn welkom waarbij opgemerkt moet worden dat kort door de bocht vliegen geen optie is. Dat vermanende vingertjes opheffen niet gaat werken en iedereen anders de zwarte Piet toe te spelen de weg niet vrijmaakt om met elkaar de dialoog te voeren. De trein dendert voort. Het is alleen nog een kwestie van op het juiste station in- en uitstappen, uiteraard met het juiste vervoersbewijs!”

Het bestuur van de VRB,
Irma Brauers
Lees ook:

Bron: Verkeerspro
Auteur: Nadine Kieboom
Publicatie datum: Wed, 11 Jul 2018 13:00:37 +0000